Inteligencja Serca - Cel Życia
1227
page-template-default,page,page-id-1227,op-plugin,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,columns-3,qode-product-single-tabs-on-bottom,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-16.7,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive

Inteligencja Serca


Czym jest serce?


Wydaje się, że odpowiedź jest prosta. Serce to pompa dostarczająca, poprzez układ krwionośny, krew do wszystkich komórek ciała człowieka.

Nic więcej.

Rola serca jest daleko bardziej istotna i złożona.

Oczywiście pełni ono rolę pompy. Bije średnio 101 000 razy dziennie. Zapewnia przepływ ponad 7500 litrów krwi poprzez całą sieć tętnic, żył i naczyń krwionośnych.

Jednak jest to tylko funkcja niejako dodatkowa.

Austriacki badacz Rudolf Steiner odkrył w latach 30 dwudziestego wieku, że krew w żyłach i tętnicach porusza się sama z siebie ruchem spiralnym, a serce nadaje temu ruchowi jedynie przyspieszenie.

Od dawna człowiek chciał się dowiedzieć jaki organ jest tym najważniejszym, kontrolującym pracę całego organizmu i wszystkich jego funkcji. Powszechnie uważa się, że jest nim mózg. Dzieje się tak od prawie 600 lat, od eksperymentu Leonardo da Vinci, który zauważył, że połączenia ze wszystkimi organami człowieka skupiają się w jednym miejscu - w mózgu.

 

Nie był jednak w stanie stwierdzić wtedy, że mózg najpierw otrzymuje impulsy z serca, a dopiero potem wysyła odpowiednie instrukcje do poszczególnych organów. Działa niejako na polecenie serca, które jest centrum holistycznego systemu jaki jest w nas i jaki mamy do swojej dyspozycji.

 

Nowoczesna nauka zaczyna odkrywać czym jest serce. Uznaje jego rolę jako źródła intuicji i wielkiej mądrości, przy czym nadal pełni ono rolę organu, które zapewnia człowiekowi życie.

 

Serce ma wiele niezależnych i inteligentnych funkcji:

 

  1. serce zaczyna bić w zarodku ludzkim zanim uformuje się mózg. Od tego momentu zaczyna się szybki i kompleksowy rozwój płodu,

  2. między sercem a mózgiem ma miejsce ciągła, dwustronna komunikacja,

  3. serce wysyła do mózgu więcej informacji niż mózg przesyła do serca,

  4. serce wysyła sygnały do mózgu, które pomagają w dokonywaniu świadomych wyborów i decyzji,

  5. serce pomaga synchronizować pracę wielu systemów w ciele, dzięki czemu mogą one pracować we wzajemnej harmonii,

  6. sygnały płynące z serca do mózgu, oddziałują przede wszystkim na centra odpowiedzialne za strategiczne myślenie, czasy reagowania i samo regulację.



Mózg w sercu.


W 1991 r. zespół naukowców prowadzony przez dr. Andrew Armour na Uniwersytecie w Montrealu odkrył, że w sercu znajduje się sieć neuronów zwanych neurytami. Można nazwać to małym mózgiem. Działa on w sposób podobny do właściwego mózgu w głowie.

Najważniejszą rolą mózgu w sercu jest wykrywanie zmian poziomu hormonów i substancji chemicznych w ciele oraz przesyłanie informacji do mózgu, aby ten podjął właściwe działania. Komunikacja odbywa się poprzez impulsy elektryczne - swoisty uniwersalny język dla tych organów.

 

Funkcje mózgu serca:

 

  1. bezpośrednia komunikacja z komórkami nerwowymi w innych organach w ciele,

  2. mądrość serca zwana inteligencją serca,

  3. intencyjne stany głębokiej intuicji.

  4. intencyjne zdolności przewidywania sytuacji zanim się wydarzą,

  5. mechanizm samodzielnego uzdrawiania się,

  6. umiejętności szybkiego uczenia się.

 

 

Mały mózg może działać niezależnie od głównego mózgu, myśleć, uczyć się czy pamiętać. W harmonijnym połączeniu z mózgiem w głowie mogą stworzyć synchroniczną sieć łączącą moc obydwu najważniejszych organów jakimi dysponuje człowiek - serca i mózgu.



Moc serca.


Serce jest najsilniejszym źródłem energii elektromagnetycznej w ciele człowieka i tworzy największe pulsujące pole elektromagnetyczne ze wszystkich organów naszego ciała.

Pole elektryczne serca ma ponad 60 razy większą amplitudę niż elektryczna aktywność generowana przez mózg. Można je zmierzyć elektrokardiogramem (ECG) i da się je wykryć w każdym punkcie powierzchni ciała.

Pole magnetyczne generowane przez serce jest ponad 100 razy silniejsze niż pole magnetyczne mózgu. Może być wykryte w odległości ok. metra we wszystkich kierunkach od ciała poprzez urządzenie zwane magnetometrem. Na tyle pozwalają możliwości tej aparatury, co nie znaczy, że pole ma tylko taki zasięg. Tylko tyle potrafimy obecnie zmierzyć.

Badania prowadzone przez Instytut HeartMath z USA pokazują również, że na częstotliwości poszczególnych pulsów pola magnetycznego serca wpływają stany emocjonalne człowieka. Co więcej poprzez to pole, z naszego serca emitowane są sygnały magnetyczne, które wpływają na osoby znajdujące się w naszym otoczeniu.

 

Mamy więc w sobie ogromnej mocy urządzenia elektromagnetyczne, które cały czas nadają i odbierają sygnały, jakie wysyłamy pomiędzy sobą. Najczęściej nie jesteśmy tego świadomi starając się ukrywać myśli i tłumić emocje. Wydaje nam się, że nikt tego nie jest w stanie zauważyć, a nasze serce wszystko to wysyła na zewnątrz. Poprzez pole elektromagnetyczne i system nerwowy inni ludzie odbierają je, choć nie potrafią ich świadomie odczytać. Czują jednak dokładnie to, co my przetwarzamy w sobie.



Koherencja - stan optymalny.


Kiedy odczuwamy wysokowibracyjne uczucia z poziomu serca, takie jak wdzięczność, miłość, współodczuwanie - wchodzimy w stan koherencji. Nasz organizm osiąga wtedy harmonię na poziomie mentalnym, emocjonalnym i fizycznym. Dochodzi do synchronizacji częstotliwości fal mózgu oraz rytmu pracy serca.Z poziomu psychofizjologicznego, to optymalny stan funkcjonowania człowieka. Mamy wtedy przejrzystość myśli, emocjonalną stabilność, łatwość podejmowania nawet najtrudniejszych decyzji z pełnym spokojem, wzrasta nasza kreatywność i koncentracja.

Na zdjęciu pochodzącym z zasobów Hearth Math Institute widać moment zestrojenia pracy serca, co jest spójne z ciśnieniem krwi i oddechem.

Koherencja nie jest relaksacją, choć czujemy wewnętrzny spokój. Nie dochodzi w jej trakcie do zwolnienia rytmu pracy serca, a do jego bardzo równej i regularnej pracy. W stan koherencji możemy wejść, kiedy będziemy oddychać w uważny, wolny i rytmiczny sposób - wdech i wydech po minimum 5 sekund.

Koherencja pozwala wykorzystać pełną moc serca i mózgu, które tworzą swoisty synchroniczny system połączonych "urządzeń" elektromagnetycznych.