Jak serce pomaga uwolnić się od stresu_artykuł - Cel Życia
2059
page-template-default,page,page-id-2059,theme-bridge,bridge-core-2.1.9,op-plugin,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,columns-3,qode-product-single-tabs-on-bottom,qode-theme-ver-20.6,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.1,vc_responsive,elementor-default

 

ROLA SERCA W PROCESIE UWOLNIENIA OD STRESU.

 

 

Żyjemy w czasach, w których słowo stres wydaje się być odmieniane przez wszystkie przypadki. Stał się on niemal stałym i codziennym ludzkim towarzyszem, symbolem obecnych czasów. Pojawia się i często zostaje przy nas na dłużej.

Z reguły łatwo jest rozpoznać jego symptomy. Niekiedy jednak nie jest to wcale oczywiste, szczególnie w przypadku osób, które uważają, że stres nie ma z nimi nic wspólnego i doskonale go unikają. W rzeczywistości po prostu nie potrafią go u siebie rozpoznać lub zaprzeczają, bądź uciekają od tego, co dzieje się w nich samych.

Warto spojrzeć na poniższą listę i sprawdzić, czy znajdziemy jakieś symptomy stresu u siebie:

  • poczucie braku czasu, działanie w częstym pośpiechu,
  • częste wahania nastroju, poczucie zmęczenia,
  • poczucie nudy, braku zainteresowania ze strony innych osób,
  • szybko pojawiające się stany frustracji i irytacji,
  • wybuchy złości,
  • poczucie bycia niekochanym lub nielubianym, poczucie niespełnienia,
  • bóle głowy, poczucie przytłoczenia zbyt dużą ilością spraw i problemów,
  • trudność w wyciszaniu umysłu i relaksowaniu się.

 

 

 

W swojej istocie stres to stan emocjonalnego rozedrgania, od niepokoju do całkowitego wewnętrznego chaosu. Emocje powodujące powstanie w nas stresu mogą pojawić się jako odpowiedź na zewnętrzne wydarzenia i wyzwania. Wpływają na nie także nasze postawy, nawyki i myśli, poprzez które prowadzimy w sobie swoisty wewnętrzny dialog. Zamartwianie się, niepokój, złość, ocenianie, niecierpliwość, przytłoczenie lub brak poczucia własnej wartości konsumują codziennie znaczną część życiowej energii i rzutują mocno na nasze doświadczenia.

O ile nie jesteśmy w stanie kontrolować emocji i nie możemy ich dowolnie włączać i wyłączać jak telewizora, mamy wpływ na to czy, w jakim stopniu i jak długo pozostaniemy pod ich wpływem. Dysponujemy wewnętrznymi mechanizmami, które mogą dla nas dokonać regulacji poziomu stresu oraz powiązanych z nim emocji.

Destrukcyjne emocje powodują desynchronizację naszego systemu nerwowego.

 

 

W momentach, kiedy ich doświadczamy, nasze serce zaczyna pracować bardzo nierównomiernie. Stres narasta i wpływa na całą fizjologię naszego organizmu.

Pozytywne uczucia, dla odmiany, takie jak miłość, współodczuwanie czy wdzięczność, pomagają przywrócić równowagę w systemie nerwowym, a serce powraca do pracy w równym i harmonijnym rytmie. Redukcji ulega poziom odczuwanego stresu. Wzrasta zdolność przejrzystego myślenia i reagowania, przy mocno ograniczonym zakresie wpływu emocji. Podlegają one wewnętrznej samoregulacji i przestają wywierać tak dominujący i często przytłaczający wpływ jak wtedy, kiedy czujemy stres.

 

 

Zdolność do zrównoważenia i samoregulacji emocji odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu fizycznego i psychicznego stanu zdrowia, efektywnego podejmowania decyzji, a także wysokiej jakości relacji i komunikacji z ludźmi.

Kiedy serce, mózg i umysł znajdują się w stanie chaosu, radykalnie zmieniają się nasze zachowania. Możemy mieć wtedy poczucie jakby w nas samych znajdowały się dwie różne osoby. Zaczyna brakować nam pewności w podejmowaniu decyzji, pojawia się niepokój. Trudniej jest konsekwentnie podążać za swoimi wartościami.

Kiedy udaje się osiągnąć synchronizację pomiędzy sercem i mózgiem, umysł uspokaja się, a częstotliwość emocji ulega znacznemu obniżeniu. Rośnie nasze poczucie bezpieczeństwa, znacznie lepiej reagujemy w trudnych sytuacjach. Myślimy, czujemy i działamy w sposób bardziej zrównoważony.

 

 

 W  całym tym procesie znaczną rolę odgrywa wzrost naszej emocjonalnej świadomości. Umiejętność koherencji (synchronizacji) serca i mózgu daje nam klucz do opanowania stanu stresu i swoistego zarządzania własnym stanem emocjonalnym poprzez każdorazowe przywracanie go do równowagi, jeśli poczujemy taką potrzebę. Koherencja (synchronizacja) znacznie ułatwia dokonanie korzystnych zmian w zakresie transformacji mentalnych przekonań i nawyków.